بازي گروهي مافيا

تحليل رفتاری حالت تمسخر در بازی مافيا

تمسخر
رفتار شناسی
سطح مقاله : متوسط
تاليف : مهندس سروش حجازی

تحليل رفتاری حالت تمسخر در بازی مافيا

گاهاً پيش ميآيد که بازیکنی رفتار يا عمل بازيکن ديگر را مورد تمسخر انجام ميدهد ، شايد در نگاه اول اين موضوع ساده اي در بازی مافيا به نظر بيايد ، اما در نگاه ژرف و عميق تر به اين موضوع ميتوان نکات مهمی را استنتاج کرد.
در وهله اول ما به ريشه يابی حالت تمسخر ميپردازيم.
هر انسانی نسبت به پيرامون خود يک جهان بينی دارد که بر مبنای آن اتفاقات و مشاهدات و مسائل را درک ميکند که نهايتاً تصويری ذهنی در آن فرد از جهان پيرامون خود در ذهن ناخوداگاه
آن فرد درست ميکند بر فرض مثال تصوير ذهنی ما اين هست که مورچه کوچک هست و فيل بزرگ ميباشد.
در علم فلسفه هر موجود تسخير شده اي از مسخر خود حقيرتر ميباشد ،
اين حقارت هم به معنی کوچکی و کم ارزشی و هم به معنی غير طبيعی و غير نرمال بودن تعبير ميشود و خلاف اين امر غير قابل رويداد هست ، مثلاً شخصی شخص ديگر را به سبب دانايی بيشتر يا به سبب انسانيت مشخص يا به سبب کمالات بالاتر مسخره نميکند !

اما معيار اين حقيری يا بزرگی ، با ارزش بودن يا بی ارزش بودن ، طبيعی يا غير طبيعی بودن را ميتوان به مقايسه تصوير ذهنی هر شخص که از جهان پيرامون خود درک کرده با واقعيت و جهان موجودی که اتفاق ميافتد و مشاهده ميکند دانست.

انسان ها برای تصاوير ذهنی ساخته شده شان به صورت ناخوداگاه بسيار ارزش قائلند ، بنابرين زمانی که با واقعيتی روبرو ميشوند که به شکلی نسبت به تصوير ذهنيشان حقيرتر و کم ارزش تر هست احساس شادی و خوشحالی ميکنند چرا حقارت موضوع مربوطه باعث “تثبيت و تائيد ارزش آن تصوير ذهنی” ميشود و اين حالت به صورت تمسخر جلوه پيدا ميکند.

اکنون در اينجا 2 تحليل وجود دارد ، يا اين تصوير ذهنی به حق تصوير ذهنی بزرگتری نسبت به موضوع پيش رو ميباشد . بر فرض مثال شخص پولدار به سبب پول بيشتر شخص فقير را مسخره ميکند.
و يا نه اين تصوير ذهنی به ناحق و به اشتباه به عنوان يک ارزش برداشت شده است. بر فرض مثال فرض کنيد همه مردم کره زمين 1 پا داشتند و آنوقت اگر انسانی 2 پا داشت آنرا مسخره ميکردند ! در صورتی که وجود 2 پا امکانات و قدرت بيشتر به فرد ميدهد.امیر مومنان (ع) فرمودند : دشمن مردم جهالتشان است.(الناس اعداء علی ما جهلوا)

در بازی مافيا نيز همين 2 حالت بر قرار ميباشد. مثلاً بازيکن A شروع به مسخره کردن عملی از بازيکن B مينمايد.
تحليل اين رفتار از 2 حالت خارج نيست ، يا بازيکن A به سبب عدم آگاهی از درستی رفتار فرد B
رفتار وی را مسخره ميکند و يا بازيکن A به سبب آگاهی از ضعف رفتار بازيکن B وی را مسخره ميکند
فصل مشترکی اين 2 حالت اين هست که فرد A نسبت به تصوير ذهنی ساخته شده خود باور دارد ( چه غلط چه درست و چه آگاهانه و چه نآاگاهانه )
حال سوال اساسی اينجا پيش ميآيد که چرا يک بازيکن نسبت به بازيکنانی که بر خلاف باور وی عمل کنند به جای جنبه اعتراض و شک و پرس و جو ، حالت خوشحالی و تمسخر ميگيرد ؟
اين حالت زمانی جنبه تناقض رفتاری پيدا ميکند که هويت نقش فرد B برای شخص A از نظر پليس يا مافيا ، مثبت يا منفی بودن مشخص شده نباشد.
شخصی که هويت پليس در بازی مافيا دارد ، از آنجايی که در مقام کاشف و کشف جرم و نکات منفی ميباشد ، نسبت به مسائلی که با باور هايش تضاد دارد عکس العملی معترض و با حالت شک و پرس و جو برخورد ميکند ، چرا که به دنبال کشف حقيقت ميباشد، بنابرين رفتاری چون تمسخر نسبت به تناقضات ، حالت رفتاری نرمالی تعريف نميشود

مشاهده اينگونه نتاقضات رفتاری از انجايی که اعتبار رويدادش به ناخوداگاه افراد نزديکتر است تا خوداگاه ، بسيار اهميت پيدا ميکند

از يک زاويه ديگر اگر بخواهيم به موضوع نگاه کنيم ، تمسخر جزو مخرب ترين و در عين حال تاثير گزار ترين جهت دهی های احساسی چه در بازی مافيا و چه در محيط های اجتماعی ميباشد ، مخرب از آن جهت که موضع مخاطب را به صورت بسيار قوی مورد حمله قرار ميدهد و تاثير گذار از آن جهت که فضای فکری و روانی مخاطب را در جهت پذيرش باورهايش به چالش ميکشد.

با بيان اين مطلب از شما خواننده عزيز انتظار ميرود در مورد ريکشن های فرد مورد سخره قرار گرفته فکر تحليل و تحقيق کنيد و آنهارا مخصوصاً در بازی مافيا برسی نماييد.
و من الله توفيق

 

Comments are closed.